Heel mooi allemaal, maar ik vraag me dan af wat de argumenten zijn om iets te doen aan dit Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO). Mijn persoonlijke ervaring is dat veel ondernemers het inzetten als marketing instrument en dus daar ook hun budget vandaan halen. Zo komen ze nog sympathieker over voor hun klant en prospects. Krijgen ze daarmee dus een nog beter imago. Ik vind dat bijna hypocriet. Ik snap het allemaal wel, het is slim omgaan met imagebuilding maar of het dat allemaal wel het maximale resultaat behaalt vraag ik me af. Helaas wordt te vaak de doelstelling vergeten: het ondersteunen van het specifieke goede doel.

Het ondersteunen van een specifiek goed doel (Kika, Ronald McDonald, Dierenbescherming) kan op velerlei manieren. Meestal zie je de eerder genoemde argumenten. Natuurlijk is het goed dat deze doelen ondersteund worden maar er valt meer uit te halen. Te vaak resulteert het in het “afkopen” van sympathie maar kunnen de mensen achter deze goede doelen nog zoveel meer hulp gebruiken.

Zelf ben ik ambassadeur voor de Dierenbescherming. Ik ben dit geworden vanuit de overtuiging iets goeds te willen doen in het belang van het welzijn voor de dieren. Dit kost enorm veel tijd en weegt niet op tegen het potentieel rendement uit de inzet van diezelfde tijd voor acquisities. Maar zo ben ik gekomen tot mijn keuze. Naast al het streven naar (persoonlijk) gewin is het, in mijn ogen, goed maar ook zeker noodzakelijk om iets wezenlijks bij te dragen aan de maatschappij.

Dat je uiteindelijk hier een beter imago door zou krijgen is mooi meegenomen. Dat is een plus, een bonus. En zo moet het ook zijn. Ga oprecht voor jouw stukje MVO. Maak er echt iets van. Overtref jezelf en draag iets moois bij aan de maatschappij. Je zult merken dat je je dan ook kunt onderscheiden en je vanzelf positief onder de aandacht komt. En dat is dan de slagroom op de taart. Andersom werkt het nooit maximaal.

Robert Soethout, over de auteur
Soethout studeerde HEAO Bedrijfseconomie in Breda. Na zijn studie actief  groot accountantskantoor waar hij zich verder verdiepte in de vervolgopleiding Accountancy.
In 1997 stapte hij over naar Perfection Automatiseringen, specialist in Exact Software. Hier heeft hij bijna 15 jaar vol passie gewerkt. Hoewel Exact Consultancy dicht bij zijn roots lag, kwam er gaandeweg, vanuit algemeen management, een grote voorkeur voor marketing acquisitie. Zo heeft hij samen met RKC WAALWIJK diverse commerciële acties opgezet, variërend van sponsoracties tot speeddate sessies.
Nu, bijna 15 jaar later, heeft Soethout afscheid genomen van “zijn” Perfection. “Het was een goed boek, maar het was uit”. Robert is gestart met zijn eigen bedrijf “Eragin”. Het bedrijf richt zich op ondernemers in het MKB waarbij extra grip wordt gecreëerd om extra resultaat te bereiken.

Het is zijn overtuiging dat in elke onderneming extra resultaat te behalen is. Of het nu is door de ondernemer “op scherp” te zetten, danwel het meer inzicht in verkooptrajecten te geven.
linkedin.com/robertsoethout

Sturen
Het bedrijfsleven begint zich gelukkig steeds meer te realiseren wat de waarde is van de informatie-uitwisseling en onderlinge hulp tussen internetgebruikers, en dat het dat niet langer kan negeren. Sterker nog, willen bedrijven concurrerend blijven, dan zullen ze zich actief moeten mengen in de discussies op internet en moeten proberen de informatiestroom een beetje te sturen. Dat sturen kan natuurlijk uitstekend door te bloggen namens de zaak. De voordelen hiervan zijn legio:

Zo blijkt uit Amerikaanse enquêtes namelijk dat websites mét een blog 55 procent meer verkeer genereren dan websites zónder blog. Bovendien leidt het voeren van een blog tot bijna 80 procent meer Twitter-volgers. Dat zal ongetwijfeld ook het gevolg zijn van het gebruik van vele belangrijke keywords in het blog. Hierdoor wordt de zichtbaarheid van de website op het internet enorm verbeterd.

Constructieve feedback
Via een blog kan de ondernemer dus gemakkelijker in contact komen met zijn (potentiële) klanten en is hij in staat ontzettend veel meer informatie over zijn bedrijf en producten te verstrekken. Bovendien kan ook snel en soepel worden ingespeeld op recente ontwikkelingen in het bedrijf en het assortiment.

Middels een blog komt de ondernemer in gesprek met zijn (potentiële) klant en als dat op een zorgvuldige en doordachte manier gebeurt, kan dat leiden tot constructieve feedback van die klant. Zo heeft IBM ontdekt dat bloggen waarbij het personeel intensief betrokken wordt, leidt tot een zeer vruchtbare interactie met de klanten. Uit deze constructieve feedback komen vaak de beste ideeën voort!

Wel heeft IBM voor deze blogactiviteiten een systematische strategie ontworpen, die goed gecoördineerd wordt met de andere reclame-inspanningen. Anders dan bijvoorbeeld Apple, dat als de dood is dat kritische klanten zijn imago schaden, moet de ondernemer de soms pijnlijke confrontatie met de klant niet uit de weggaan, maar zien als een kans zijn aanbod nog verder te verbeteren.

Lange adem
Het bouwen van een succesvol blog is een kwestie van lange adem en een goed gestructureerde aanpak. Op mijn website (zie Tips Voor Zakelijke Bloggers) ga ik uitgebreid in op de vereisten waaraan een blog moet voldoen.

Een goed zakelijk blog maakt dus het verschil. Heb je een kleine onderneming en twijfel je nog of dat ook voor jou geldt? Vraag je dan af of het uitmaakt of je überhaupt een website hebt. Daarover schreef ik eerder al (op 1 juli) een blog, en de conclusie was toen: een website voor een kleine onderneming is alleen zinnig als die enerzijds functioneel is en de uitstraling en resultaten van de onderneming verbetert, en anderzijds de overige bedrijfsactiviteiten niet overvleugelt.

Dit geldt grosso modo ook voor zakelijke blogs. Net zo min als geen enkele ondernemer de kans voorbij mag laten gaan zijn bedrijf zo goed mogelijk te etaleren op het internet, kunnen zéker de grotere ondernemingen het zich niet veroorloven een zo’n veelzijdig medium als een blog te negeren.

Dit geldt eveneens voor de kleinere bedrijven. Een blog vormt een uitstekende manier om je te onderscheiden van de rest.

Over de auteur, Leo Bolle
Bolle is fiscaal jurist en directeur/eigenaar van bedrijfsadviesbureau Multiraedt
.linkedin.com/leo-bolle

Je zet de kinderen af op school en ergert je aan de file, al besef je dat je deze weg al vier jaar rijdt en er al vier jaar elke werkdag dezelfde frustratie van krijgt. De muziek leid je gedachte even af terwijl je achter je getoeter hoort. “Groener wordt ie niet hoor!”, hoor je de man die achter je rijdt in gedachten naar je schreeuwen. Aangekomen op het werk liggen de e-mailtjes van vorige week nog steeds te wachten op een antwoord. Je begint eerst aan het rapport dat gisteren al af moest en loopt nog één keer je to do-lijstje na. Klant met klacht van gisteren nabellen, template opmaken voor kwaliteitscontrole, urenregistratie bijwerken, evaluatie met Gerard…

De tijd vliegt
Een slokje van de automaatkoffie geeft je tijd om prioriteiten te stellen en daadwerkelijk aan de slag te gaan. Voor je het weet is het 5 uur. Al wist je dat wel, want je keek al vanaf 4 uur elketien minuten op de klok. Snel naar huis, even de kinderen ophalen en koken. Of was het haar beurt vandaag, denk je terwijl je ook op de terugweg weer in ogenschijnlijk dezelfde file staat.

Stropdas af, kinderen even aandacht geven, snel eten en zeggen dat je het lekker vond, waarna je even de krant kunt lezen. Je wilt toch mee kunnen praten met je collega’s als ze intellectueel worden. Of helpt de Telegraaf daar niet bij, denk je bij jezelf. “Schat, misschien kunnen we ook een abonnement op de Volkskrant nemen… Wat denk je daarvan?” Voor je het weet start een onaangename discussie over het kostenpatroon datjullie samen de afgelopen jaren hebben opgebouwd en besluiten jullie samen te kijken waar er kosten geschrapt kunnen worden. Jullie zijn het namelijk eens dat het er financieel niet makkelijker op is geworden sinds zij haar baan heeft verloren. Misschien toch een auto minder. Of dit jaar gewoon naar de camping in plaats van een all-inclusive.

Eerst nog even de kinderen naar bed en terwijl de oudste zeurt dat iedereen in haar klas wel een nieuwe Samsung-telefoon heeft en zij nog niet, stop je haar zachtjes in en belooft haar er een andere keer op terug te komen.

X-factor
Enigszins vermoeid trek je een nieuwe fles Aldi-wijn open, schenkt het glas tot vlak onder de rand vol zodat je geen twee keer hoeft te lopen en ploft neer voor de tv. Zij wil de ene film en jij deandere, dus het wordt die andere. Waarom ook niet? Er zijn al zoveel factoren in je leven die bepalen wat je doet, hoe je iets doet, wanneer je iets doet en waarom je iets doet. Wat maakt het uit, denk je. Ik heb wel een X-factor, maar ben mijn IK-factor volledig uit het oog verloren…

Een hele periode in ons leven lijkt soms te bestaan uit attentie-gedreven gedrag. Je wordt bijna elke minuut van de dagergens op attent gemaakt en reageert daar op. Vanaf de wekker tot de e-mail en de film die de ander wil zien. Alsof jij niet meer bestaat, zo word je geleefd. Gebruikt als een object ten dienste van je omgeving. Je denkt dat je alles onder controle hebt, want op elk verzoek reageer je adequaat. Het lukt je toch om alles gedaan te krijgen? Dus IK ben in controle… Of controleert de omgeving jou?

Een andere levensstijl is intentie-gedreven leven. Wat is ook al weer mijn intentie om hier op Aarde te zijn? Wat is deintentie achter mijn huwelijk, het samenzijn met mijn kinderen, mijn baan? Doe ik de juiste dingen op de juiste manier als ik volgens mijn hoogste intenties leef? Heb ik dan nog de juiste baan, vrouw, leefomgeving, auto, kennissen….

Als je kritisch naar jezelf kijkt en jezelf de kritische vragen durft te stellen, ben je dan de afgelopen 24 uur meer intentie- of juist meer attentie-gedreven bezig geweest?

Over Ben Steenstra, de auteur
Steenstra (1973) heeft als creatief entrepreneur verschillende ondernemingen opgezet. Hij is strateeg, marketing- & communicatieadviseur en vijftien jaar eigenaar van Quince, een succesvol internationaal reclamebureau, gevestigd in Amsterdam en Boedapest. In zijn boek ‘IK BEN niet alleen op de wereld’ (co-auteur Wassili Zafiris) beschrijft hij de implementatie van een nieuwe ondernemingsvorm; meaningful profit, de gulden middenweg tussen profit en non-profit.
nl.linkedin.com/bensteenstra

Er volgden natuurlijk nog veel meer gesprekken met de curator en Jan Kees leerde iedere dag bij! Vooral omdat hij geen referentiekader had met een faillissement. Hij had zich nog nooit in zo’n situatie bevonden èn hij was er niet goed op voorbereid. Jan Kees leerde meerdere lessen:
1. Commercieel excelleren kent Jan Kees als geen ander, maar schoenmaker blijf bij je leest. Haal de dollartekens uit je ogen met branches waar je geen verstand van hebt,
2. Wanneer je delegeert aan goede medewerkers en managers/directeuren, vergeet nooit hen te controleren. Je voorkomt onaangename verrassingen en
3. Zoek tijdig een klankbord waar je alles tegen kunt zeggen, met de zekerheid dat het niet tégen je gebruikt wordt!

Jan Kees is veel geld en nog meer ‘vrienden’ armer, maar een ervaring rijker. Ondertussen is hij weer opnieuw begonnen en gaat hij, met alle opgedane ervaringen, een gouden toekomst tegemoet.

Ik was opgetogen. Met de mensen die ik er sprak had ik onmiddellijk een klik. Zij zijn transparant, authentiek maar bovenal optimistisch. Zij zien iedere dag nieuwe kansen. Dit optimisme staat helaas in schril contrast met hetgeen ik tegenwoordig in allerhande vakliteratuur tegenkom. Daar regeert de economische crisis. Somberheid troef. Dát verbaast mij steeds vaker. Wat wordt het nou? Blijven we bij de pakken neerzitten of herpakken we de kracht die deze industrie zo typeert?

90% van de vakgenoten verklaren dat eerlijke, transparante en authentieke merken een veel betere toekomst hebben. Waarom passen we dit zelf niet toe? Organisaties die in de afgelopen jaren groei hebben laten zien bewijzen dat somberheid niet de overhand moet krijgen. Terwijl pessimisten zich nog eens te buiten gaan aan een lager consumentenvertrouwen, hebben optimistische ondernemers het over een prachtige toekomst. Kleur bekennen: zijn wie je bent, gaan waar je voor staat en elke dag iets beter doen.

Luc Wassen, over de auteur
Wassen is als marketingcommunicatie strateeg actief bij Vermeulen Brand Design. Hij studeerde internationale bedrijfskunde en nederlands recht in Maastricht. Tijdens zijn studie richtte hij zijn eigen internetbureau op dat voor talloze bedrijven en instellingen websites ontwikkelde. Na zijn studie heeft hij 5 jaar bij Boels Zanders Advocaten gewerkt. Daar stond hij klanten bij op het gebied van intellectueel eigendom en IT-recht. De laatste jaren heeft hij als Marketing Manager gewerkt.
linkedin.com/lucwassen

Volgens onderzoek heeft zich de situatie door het internet en de online media duidelijk naar de inbound marketing verschoven. Mensen blijken beter in staat om zich van de traditionele outbound marketing tools af te sluiten of via deze tools niet meer bereikbaar te zijn. Maar hoe wordt je gezien in een “bos” met heel veel huizen met licht? Waar gaat de zwerver naar toe?

In eerste instantie zou men denken dat de zwerver naar het mooiste huis gaat met het mooiste licht, maar wat is het mooiste huis en het mooiste licht? Dat blijkt dus te verschillen van de persoon van de zwerver en interessant genoeg gaan de meeste zwervers niet voor het mooiste. De marketeers noemen het “beautiful and empty” en “ugly and crowded” . Dus de website, het huis, dan maar beter lelijk dan mooi om meer bezoekers aan te trekken. Of gewoon meerde huizen in het bos zetten met verschillend licht en het liefst zo, dat welke kant de zwerver ook op loopt hij toch weer een van jouw huizen tegen komt. Dan zal hij op een gegeven moment wel binnen lopen.

En nu de vraag, welke huizen bouwen, hoe en waar?  Daar komen dan ook weer instrumenten van de outbound marketing voor in aanmerking zoals pers artikelen bij voorbeeld op de websites van de kranten of gewoon in de krant met verwijs naar je website. Maar de grootste factoor zijn de online tools van de sociale media. Zij plaatsen overal in het bos huizen met verschillende lichten van dezelfde bron en waar de zwerver ook naartoe gaat hij komt vast zeker een van de lichten tegen.

Er is geen ontkomen aan om zich met deze thematiek te bevatten. De pendel gaat sterk de kant van de inbound marketing op. Het is inderdaad een heel bos wat er te doorlopen is als je eraan begint en het is wel zo fijn om een gids te hebben. Gelukkig is het voordeel van het internet dat alles voor iedereen beschikbaar is en er toegang is tot professioneel advies om deze nieuwe ontwikkelingen onder de knie te krijgen. Een hele goede bron van e-boeken met zeer praktische informatie is verkrijgbaar bij de hubspot blog. Zij versturen elke dag kosteloos informatie over de ins en outs van de marketing en bijzonder veel informatie en hulp met betrekking tot de online media. Kijk eens op www.hubspot.com en geef je op voor de blog. Het kost niets en brengt veel.

Ute Sonnenberg, over de auteur

Ute Sonnenberg heeft na haar economie studie 10 jaar voor het Duitse verzekerings concern Allianz gewerkt. Na haar verhuizing naar Nederland heeft zij als Customer Service manager bij Nike gewerkt, als Sales Manager voor Hugo Boss en als Human Resources Manager bij de Escape Group in Amsterdam. Naast het werk in human resources heeft zij aan de Nederlandse Academie voor Psychotherapie in Amsterdam gestudeerd en een therapievorm die fotografie als hulpmiddel gebruikt ontwikkelt.

Tijdens een bezoek aan Afrika werd zij geïnspireerd om al haar ervaring te bundelen in een unieke training dat mensen in staat stelt om nieuwe bronnen van groei en succes te benutten. De training vindt in Afrika plaats en door de speciale locatie is het een soort “snelkookpan” in het leren. Ook hierbij speelt fotografie een rol en maakt het tot een speelse ervaring. Voor de minder zakelijk actieve interessent bestaat ook een “training light” in vorm van unieke fotografie cursussen in Afrikaanse bush.  

Om de hoge kwaliteit van de training te waarborgen achtte zij het voor noodzakelijk om op de continent te zijn waar de training plaats vindt. Sinds 2009 woont zij in Johannesburg, Zuid-Afrika.
linkedin.com/ute-sonnenberg

Wat is dat toch met ondernemen en topsport? Net als slecht weer wil het maar niet ophouden met het uitkauwen van deze meest misbruikte metafoor in ondernemersland. De gemiddelde, actieve politicus kan alleen maar jaloers zijn op de zalen in bedrijven en businessclubs, die topsporters in ruste weten te vullen met ondernemers die graag willen horen dat ze eigenlijk elke werkdag een olympische prestatie neerzetten. De directeur-eigenaar die nu nog niet van Hans van Breukelen persoonlijk heeft vernomen dat het houden van zijn bedrijf net zo’n opgave is als het houden van een bal, moet minstens de afgelopen vijftien jaar in het buitenland hebben doorgebracht. En anders is er wel de oud-wielerprof die de ondernemer voorhoudt dat er na iedere klim een afdaling volgt, of omgekeerd. Of de ex-judoka die weet wat het is als er van alle kanten aan je getrokken wordt. Of de fraaie hockeydame die uitlegt dat een mooie voorgevel niet werkt zonder goede mindset. En dan is er natuurlijk nog René van der Gijp, die het nergens over heeft en daarmee het beste scoort van allemaal.

Al die beelden, je zou er bijna in gaan geloven. Ware het niet dat er maar één beeld beklijft, name­lijk dat van ex-sporters die na hun carrière willen blijven scoren, zij het nu louter financieel. Er moet toch meer te vertellen zijn over, aan en vooral door ondernemers. Bijvoorbeeld gewoon over ondernemen zoals het is of moet zijn. In plaats van al die gratuite metaforen met veel te duur betaalde voetballen, hockeybillen of fietspompen. Laat het dan eventueel gebeuren met hulp van een professional in tekst en presentatie. Dat mag best een ZZP’er zijn. Zelfs een met sportverleden.

Belangrijk aspect bij een goede profilering is het gebruik van social media. Deze maken duidelijk dat we steeds meer afhankelijk worden van de mensen met wie we zaken kunnen doen maar nog belangrijker willen doen.
   
Het is al in eerdere columns genoemd: het aantal volgers of geïnteresseerden of ‘friends’ is niet belangrijk maar de personen en hun doelen achter de virtuele accounts moet je kennen. Effectief contact speelt hierbij een rol. Immers, door social media heb je minder ‘echt’ contact omdat informatie je al via het social netwerk heeft bereikt. 

Veelal wordt social media ook ingezet om louter jezelf te positioneren (de term ik-bv wordt vaker gebruikt) maar breng je dan je eigen missie en identiteit goed en duidelijk over? Structuur ontbreekt dan aantoonbaar en voor een goede zelfpositionering is dat wel van wezenlijk belang.

Kennis delen en samenwerken. Keyfactoren voor succes en vooral tastbaar in een samenleving waarin het uiteindelijk weer draait om echte contacten.

Niet (alleen) gericht op dienst / product / oplossing maar steeds meer relatiegericht. Verstand boven emotie waarbij de “klik” essentieel is. Immers, het succes krijg je voor een groot deel door vertrouwen en in het kader van ook iets voor elkaar kunnen betekenen (de bekende reciprociteit) zorg je ervoor dat vertrouwen wordt gekoppeld aan gunnen.

De praktijk laat soms zien dat mensen huiverig zijn voor bovenstaande omdat het te zeer een vorm van oubolligheid in de hand werkt.  Ik lees ook wel eens dat dergelijke verhoudingen niet meer passen bij de moderne maatschappij maar ik ervaar dat zelf in z’n geheel niet als oubollig. Sterker nog: als bovenstaande strikt zou worden gehanteerd of nageleefd, is het meer een regel of een protocol. Je streeft gelijkwaardigheid na en dat is een hele goede basis voor een consistent partnership.

Goed nadenken over hoe je de eerder genoemde keyfactoren inzet om succes te krijgen én te behouden moet een gedegen basis vormen  om dat succes voorspelbaar te maken. Immers: je zakelijke doel bereik je voor een belangrijk deel als je jouw relaties kunt ontspannen en beïnvloeden waarbij je eigen houding ten aanzien van jouw zelfpositionering volstrekt duidelijk moet zijn en toegepast moet worden.

Veel succes

Patrick Eggen

Red: Eggen is Sales Consultant bij Open Line Maastricht en actief met zijn eigen ondernemening Web-Netic.
Linkedin:  linkedin.com/patrickeggen

Ik viel van de ene verbazing in de andere. Vooral omdat ik deze zaken niet herken. Als IT-dienstverlener kun je een dergelijke ‘prestatie’ toch niet neerzetten? De afscheidsbrieven van klanten zouden toch dagelijks op de deurmat moeten vallen als je klanten jaarlijks drie dagen niet zouden kunnen werken? 

Hoe kunnen bovenstaande ergernissen dan toch naar voren komen? En wat is er aan te doen? Naar mijn mening wordt dit veroorzaakt doordat ICT vaak niet de strategische aandacht krijgt die nodig is voor een strategisch onderdeel van de bedrijfsvoering. Er wordt vaak gedacht dat ICT enkel een kostenpost is en niets oplevert. Het gevolg: investeringen die nét niet goed genoeg zijn.

In deze lijn ligt ook de keuze voor een ICT-partij. Te vaak wordt er voor een IT-leverancier gekozen, terwijl de keus op een IT-partner zou moeten vallen. Omdat die partner verantwoordelijk is voor een strategisch onderdeel van je bedrijfsvoering, zou je ook naar een strategisch samenwerkingsplan moeten streven. Los van de techniek, maar vooral gefocust op de manier van samenwerking en de afspraken hieromtrent. Het blijft dus mensenwerk, ook ICT.

Deze voorspelling had veel weg van de voorspellingen die we met z’n allen maken op economisch- en financieel vlak. Daar klopt namelijk ook helemaal niets van. We zullen dus zelf moeten bepalen welke kant het op gaat. Met het weer kunnen we dat gelukkig niet maar met de business wel.

Ik heb afgelopen tijd iets heel bijzonders gemerkt. Ik ben wederom tot de conclusie gekomen dat de prijs van een product dan wel dienst in veel gevallen niet belangrijk is. Het heeft meer te maken met suggestie en perceptie.

Afgelopen Kerst hadden we de boel eens goed versierd. Zelfs het grote witte vlak van de schoorsteenmantel van de open haard moest er aan geloven en werd dus opgeleukt met een krans van dennentakken en glimmende kerstballen. Heeft niets met de oorspronkelijke kerstgedachte te maken, maar staat wel leuk. Op nieuwjaarsdag is het nog leuker om alle kitsch weer op te ruimen. Zo gezegd, zo gedaan. Plots was de schoorsteenmantel weer een groot leeg vlak.

Na enig wikken en wegen kwamen we tot de conclusie dat er iets permanents op de schoorsteenmantel moest komen want zo zonder die krans was het wel erg leeg. In een opwelling haal ik iets uit de keuken, hang het op de uit de muur stekende haak daar waar de afgelopen feestdagen de krans gehangen had. Ik kijk voldaan naar het resultaat en zeg tegen mijn vrouw: ”Dit is goed. We noemen het Het Grote Niets”.

Na  de grote schoonmaak en de opruiming op nieuwjaarsdag hebben we tot nu toe al weer een gezellige hoeveelheid vrienden en familie over de vloer gehad. We zijn dan gewend om na het eten, de koffie in de woonkamer te drinken bij het genot van een knapperend vuur. Verschillende keren hebben mensen al naar “Het grote Niets” boven de haard zitten te kijken en spraken hun waardering uit over zoveel smaak en gevoel voor finesse.

Op de onbescheiden vraag wat een dergelijk kunstwerk kost gaf ik het antwoord:” Daar praat je niet over. Je moet het zien als een diepte-investering”. Op dat moment moet ik lachen en denk dan weer hoe het toch mogelijk is dat perceptie en prijs zo dicht bij elkaar liggen en toch ook weer niet. Ik zal het u uitleggen; Ons kunstwerk op de muur van de open haard is niets anders dan een oud groot vierkant dienblad van wit geschilderd grenen. Dit stond al een tijdje werkloos in de keuken. Ooit gekocht bij Xenos, door veelvuldig gebruik de nodige sporen aan de zijkant en onderkant en met diezelfde onderkant naar voren opgehangen. Het dienblad kreeg de officiële naam “het Grote Niets” omdat het enkel een wit oppervlak was met hier en daar een vuile veeg of streep van een ondefinieerbaar soort bruin of vaal geel.

In ieder geval kreeg ik opnieuw bevestigd dat het helemaal niet belangrijk is wat iets kost. Het gaat er om wat het je oplevert of voor je betekent. Als verkopers dit snappen en dat weten te bewerkstelligen bij hun klanten, dan maakt het niet uit hoe de crisis zich ontwikkelt. Zij winnen dan altijd.