We zijn er nog lang niet, maar er is hoop.

Ik hoor, lees en praat veel over met professonials, ondernemers en andere belanghebbenden over het nieuwe werken, ook al omdat het me als management consultant bezig houdt. Immers, inspelen op nieuwe inzichten en gebruik maken van eigentijdse methoden en technieken kan nogal wat consequenties hebben voor de inrichting van een organisatie, de inzet van mensen en middelen en -niet te vergeten- voor de klanten.               

Voor alle duidelijkheid staat het nieuwe werken voor mij voor ‘het introduceren van nieuwe inzichten op het gebied van werkvormen, arbeidsrelaties en (zelf)management’. Het is daardoor niet voorbehouden aan hen die tijd, plaats en persoons onafhankelijk kunnen werken.

Ik ben gecharmeerd van het nieuwe werken als dat de resultante is van de invloed van een nieuwe generatie jonge, zelfstandige professionals. Met bewondering kijk ik naar hun drive om persoonlijke ambities vorm en inhoud te geven. Naar hun vermogen verbindingen tot stand te brengen waarbij fysieke drempels met het grootste gemak worden omzeild. Naar het gemak waarmee zij hun ambitie(s) delen met anderen en oog hebben voor elkaars zorgen binnen en buiten het werk. Dit nieuwe werken stoelt op een andere mindset!

Ik ben duidelijk minder positief als het nieuwe werken wordt geïntroduceerd als de resultante van strategische studies (of wat daar voor door mag gaan) door ervaren managers en/of professionals en waarbij de te verwachten productiviteitsstijging of hogere rendementsverwachtingen de doorslag geven.
Dit nieuwe werken blijkt in de praktijk vaak uit te lopen op iets meer flexibiliteit binnen de bestaande, soms tegendraads werkende, organisatorische kaders. Fundamenteel andere werkvormen en gewijzigde arbeidsrelaties zijn hierbij toch zelden aan de orde.
Dat verbaasd mij overigens ook niet, want de basis wordt immers gelegd door een generatie die met hele andere ideeën over mens, werk en maatschappij zijn opgegroeid. 

Als deze generaties elkaar leren verstaan, is er hoop. Maar daarvoor is het noodzakelijk dat de ‘oudere’ generatie wil delen en loslaten, terwijl de ‘jongere’ generatie zich af en toe zal moeten afvragen of ‘nieuw en anders’  inderdaad altijd beter en verstandig is.
Alleen dan staat het nieuwe werken gelijk aan een andere mindset.