Culturele verschillen

We leven in een multiculturele samenleving en hebben zakelijk met mensen te maken die cultureel nogal van achtergrond kunnen verschillen. Denken we daar wel eens over na? Gaan we mensen met verschillende culturele achtergrond verschillend benaderen in de verkoop, in het management, bij de marketing of in de klantenservice? Ik dacht dat ik dat wel doe en toch had ik afgelopen week weer een herinnering om er nog nauwkeuriger in te zijn.
   

Ik doe veel zaken met mensen in Oost-Afrika door groepen voor trainingen en cursussen daar naartoe te brengen. Afgelopen week was er een groep mensen uit New York voor een training in Kenia. De groep moest van het vliegveld worden opgehaald en hun aankomsttijd was om 1.30 uur s’ochtends. Zij zouden een paar dagen sight seeing in Nairobi doen en daarna zou de training beginnen. Voor het gehele verblijf had ik een opstelling gemaakt met alle tijden en ritten voor de man die het vervoer voor mij in Nairobi regelt. Zo ver alles onder controle. Tot bij de aankomst om 1:30 uur. De driver was er niet om de gasten op te halen. Navraag waarom hij er niet was kwamen leidde tot  nogal verwarrende antwoorden die helemaal geen zin hadden. Toen er even over na ging denken en de puzzle stukjes bij elkaar ging voegen kwam ik tot het volgend inzicht:

De mensen in Oost-Afrika hebben altijd van de natuur geleefd en landbouw bedreven. De dagen waren bepaald door het licht en dus duurde een dag van zonsopgang tot zonsondergang. Daaruit resulteerde ook het concept van tijd en het meten van tijd. Men begon de uren te tellen zodra het licht er was en s’nachts waren er geen uren, want er is ook geen licht. Er waren dus 12 uren per dag en 1 uur was het moment dat de zon opging. Vanaf daar ging men doortellen tot de zon weer onder ging. Dat leidde nogal tot verwarring bij afspraken met westerse mensen. Die zaten dan dus om 9 uur s’chtends op kantoor op de Afrikanen te wachten die dan uiteraard pas in de namiddag verschenen, want dan was het voor hun 9 uur.

Het resultaat van mijn nadenken over het niet verschijnen van mijn driver is, dat hij het gewoon niet kan begrijpen wat 1 uur s’nachts betekent. Hij had dan voor zichzelf uitgemaakt dat wel 1 uur s’middags bedoelt zou zijn.  Zo ver is hij inmiddels wel aan het westers tijdgebruik gewend om te weten dat er een 1 uur in de middag is.

Dat wetende ging ik de planning voor het vertrek van de gasten uit Kenia aanpassen. Zij gingen namelijk om 3 uur s’nachts met het vliegtuig en moesten weer om 1 uur s’nachts worden opgehaald bij het hotel om naar het vliegveld te gaan. Ik ging proberen welke tijden s’nachts voor de driver begrijpelijk zijn en we kwamen erbij uit dat middernacht voor hem duidelijk is. Hij vond het ook helemaal goed om er dan te vroeg te zijn, wachten was geen probleem, zolang hij maar op tijd is, wanneer dat dan ook is.

Ik was niet de enige bij deze reis die weer aan culturele concepten herinnerd werd. Ook de eigenares van het hotel liet het dan maar gaan toen haar Oost-Afrikaanse medewerkster het niet kon begrijpen dat twee mannen een kamer delen als een stel. In beide gevallen kwam het helemaal goed. De mannen hadden hun kamer en de transfer naar het vliegveld ging helemaal goed.

Ik vindt het wel opmerkelijk hoe diep zoiets ingebakken zit en kan alleen maar vermoeden hoe vaak een verschillende culturele achtergrond tot misverstanden, mislukkingen in het zaken doen en mislukkingen in de marketing leidt. Het is goed om er weer eens over na te denken en zich ervan bewust te zijn.

Ute Sonnenberg, over de auteur

Ute Sonnenberg heeft na haar economie studie 10 jaar voor het Duitse verzekerings concern Allianz gewerkt. Na haar verhuizing naar Nederland heeft zij als Customer Service manager bij Nike gewerkt, als Sales Manager voor Hugo Boss en als Human Resources Manager bij de Escape Group in Amsterdam. Naast het werk in human resources heeft zij aan de Nederlandse Academie voor Psychotherapie in Amsterdam gestudeerd en een therapievorm die fotografie als hulpmiddel gebruikt ontwikkelt.

Tijdens een bezoek aan Afrika werd zij geïnspireerd om al haar ervaring te bundelen in een unieke training dat mensen in staat stelt om nieuwe bronnen van groei en succes te benutten. De training vindt in Afrika plaats en door de speciale locatie is het een soort “snelkookpan” in het leren. Ook hierbij speelt fotografie een rol en maakt het tot een speelse ervaring. Voor de minder zakelijk actieve interessent bestaat ook een “training light” in vorm van unieke fotografie cursussen in Afrikaanse bush.  

Om de hoge kwaliteit van de training te waarborgen achtte zij het voor noodzakelijk om op de continent te zijn waar de training plaats vindt. Sinds 2009 woont zij in Johannesburg, Zuid-Afrika.
linkedin.com/ute-sonnenberg